W poprzednim artykule przybliżyliśmy standard OGC 3D Tiles, który umożliwia płynne strumieniowanie i wizualizację modeli mesh. Warto jednak również wspomnieć o potencjalnych problemach, które mogą pojawić się podczas pracy z danymi 3D. Jedna z najczęstszych nieprawidłowości wynika z różnic w układach odniesienia. Na przykład Cesium domyślnie wykorzystuje elipsoidę WGS84, traktującą Ziemię jako gładką bryłę. Tymczasem pomiary geodezyjne, mapy i modele 3D odnoszą się do geoidy. Odchylenie między geoidą a elipsoidą waha się globalnie od -106 do +85 metrów. W praktyce takie niedopasowanie sprawia, że np. szczyt Fuji o wysokości 3776 m n.p.m. zostanie wyświetlony około 37 metrów pod poziomem terenu.
Rozwiązaniem może być wykorzystanie danych w formie siatek terenu, na przykład formatu quantized-mesh, stosowanego m.in. w płatnej usłudze Cesium World Terrain. Od niedawna rozwijane są także otwarto źródłowe projekty takie jak Re:Earth Terrain. Serwer ten automatycznie uwzględnia poprawki grawitacyjne (np. EGM2008) i w czasie rzeczywistym przelicza wysokości n.p.m. na wysokości elipsoidalne. Dzięki temu, bez konieczności ręcznego przekształcania plików, zarówno model terenu (NMT), jak i trójwymiarowe obiekty od razu trafiają na odpowiednią wysokość.
Właśnie z serwera Re:Earth Terrain korzysta przeglądarka 3D Tiles przygotowana przez Waldemara Izdebskiego w przypadku danych ze świata, natomiast dla obszaru Polski wykorzystuje dokładniejszy, krajowy model terenu. W razie potrzeby możliwe jest także ręczne korygowanie wysokości modelu za pomocą odpowiedniego suwaka (zaznaczonego na rysunku poniżej), a także zmiana przezroczystości wyświetlania. Użytkownicy mogą wczytać własne modele lub korzystać z przykładowych modeli dostępnych w przeglądarce, których lista jest wciąż rozbudowywana.
Model mesh Saint-Étienne (Francja) w przeglądarce 3D Tiles Waldemara Izdebskiego
